Σε πειράζει να 'μαι πάλι το περιστέρι;
Τι;
Ναι, εντάξει.
Είσαι καλά;
Λίγο αγχωμένη, αλλά ναι.
Δεν πειράζει.
Να θυμάσαι τη Φλόριντα, εντάξει; Να σκέφτεσαι τη Φλόριντα.
Ταξίδεψε εκεί με τον νου σου.
Εντάξει.
Ο ήλιος χαϊδεύει το πρόσωπό σου.
Μυρίζεις την αλμύρα του ωκεανού.
Εντάξει.
Τελευταία φορά, έτσι;
Τελευταία, σ' το υπόσχομαι.
Εντάξει.
Σ' αγαπώ.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
Πάμε, λοιπόν!
Όλοι κάτω, που να πάρει!
Σκατά!
Τι; Δεν την άκουσες;
Πέσε κάτω, που να πάρει.
Θες να πεθάνεις σήμερα, παππούλη;
-Σκατά. -Διάολε, τι έγινε;
Δεν ξέρω, έπεσε. Πρόσεχέ τον μικρό.
-Εντάξει, αλλά είναι καλά; -Εμείς συνεχίζουμε κανονικά.
-Εντάξει; -Ναι.
-Τι στον διάολο; -Τι έγινε;
Δεν ξέρω, δεν ανοίγει.
Έχει τον μηχανισμό με το κλειδί;
Όχι, έχει μια ψηφιακή οθόνη.
-Η βλακεία. -Άσε με να δω.
Μην κουνιέσαι, που να πάρει!
Για δες αυτό το κουμπί.
Το πάτησα ήδη. Απλώς, αλλάζει η εικόνα. Μη μας κοιτάς, ρε!
Ίσως πρέπει ν' αγοράσουμε κάτι.
Ναι, αυτό είναι. Πιάσε εκείνη την γκοφρέτα.
Την γκοφρέτα.
-Εντάξει. -Τη μεγάλη!
Ορίστε.
Ναι, τα κατάφερες!
-Εύκολο χρήμα. -Πάμε!
Ωραία.
Εσύ δεν είδες τίποτα!
Σκίσαμε!
Ήταν απίστευτο!
Εσύ ήσουν απίστευτη!
Ο τρόπος που τα πέταξες όλα κάτω!
-Ήταν απίθανος. -Όντως.
Δεν καταλάβαινα και πολλά. Ζούσα τη στιγμή κι έκανα τη δουλειά μου!
-Έτσι είναι! -Δώσ' τα μου.
Θυμάμαι τα πάντα. Λες κι όλα γίνονταν σε αργή κίνηση.
Του φώναξα να μου δώσει τα λεφτά. Δεν μου τα 'δωσε, μα τα πήρα έτσι κι αλλιώς.
Επόμενος σταθμός: Φλόριντα!
Μωρό μου!
Αυτή είναι η καινούρια μας ζωή! Αυτή τη στιγμή!
Θεέ μου!
Μωρό μου. Μωρό μου.
Μωρό μου, μπορούμε να σταματήσουμε κάπου;
Δεν γίνεται. Τι 'ναι αυτά που λες;
Ληστέψαμε βενζινάδικο. Πρέπει να φύγουμε.
Πρέπει να συνεχίσουμε.
-Εντάξει. -Ναι, κάνε αυτό καλύτερα.
Να πάρει.
Να πάρει, μωρό μου.
Όχι, όχι.
ΜΟΝΟ ΑΜΟΛΥΒΔΗ ΒΕΝΖΙΝΗ
Όχι, όχι.
Να πάρει.
Γιατί σταματήσαμε;
Μείναμε από βενζίνη.
Τι;
-Μα μόλις ληστέψαμε ένα... -Το ξέρω!
Το ξέρω!
Δεν πειράζει, ηρέμησε.
Να, θα βγούμε απ' το αμάξι και θα περπατήσουμε λίγο.
-Μετά θα βρούμε ένα άλλο αμάξι. -Άλλο αμάξι;
Θα μας περιμένει στον δρόμο με το κλειδί στη μίζα;
Έχουμε ώρα να συναντήσουμε σπίτι, Τζουλς.
Τότε δεν ξέρω. Εσύ έχεις καλύτερο σχέδιο;
Να πάρει!
Περίμενε.
Στάσου.
Σε παρακαλώ.
Έλα δω.
Διάολε, ήξερα ότι έπρεπε κάτι να...
Σταμάτα.
-Θέλω να κάτσεις εδώ μαζί μου. -Μωρό μου, δεν γίνεται.
-Πρέπει να συνεχίσουμε... -Πρέπει να ηρεμήσουμε, για να σκεφτούμε.
Κάτσε κάτω μαζί μου.
Ξέρεις τι σου χρειάζεται;
Ένα πλύσιμο αυτοκινήτου.
-Δεν γίνεται. -Κι όμως, γίνεται. Έλα.
Έλα.
Σ' αγαπώ.
Το ξέρω.
Όπα!
Κοίτα!
Θεέ μου!
Τι μάτι είναι αυτό! Γερακίσιο!
-Είναι τέλειο. -Κι αν γυρίσουν;
Τότε βλέπουμε, δεν ξέρω. Πάμε.
Είναι κλειδωμένα. Πάμε στην εξώπορτα.
Στην εξώπορτα.
Θες αυτό;
Τζουλς, δεν είμαστε βάρβαροι.
Λοιπόν.
Διάολε.
Τζουλς, μην παίζεις με το σκουλαρίκι.
-Θα καταστρέψεις το σμάλτο σου. -Συγγνώμη.
Τα κατάφερα!
Μπράβο, μωρό μου!
Τα κατάφερες.
-Τι στην ευχή; -Τι;
Έχουν κλειδαριά ασφαλείας.
Γιατί την έβαλαν σε τόσο καλή γειτονιά;
Εντάξει. Δώσ' το μου το αναθεματισμένο.
Τα κατάφερες.
Έτσι φαίνεται.
Εσύ δες από κει.
Βρήκες τίποτα;
Τα φρούτα είναι ψεύτικα.
Πάω να δω επάνω.
Κλειδιά, κλειδιά.
Πού στην ευχή είναι;
Τίποτα;
Πώς γίνεται να μην έχουν επιπλέον κλειδιά;
Κι αν υπήρχε κάποια ανάγκη;
Σοβαρά τώρα;
Τι θες; Πεινάω.
Μπαγιάτικα.
Ας σκεφτούμε. Θέλουμε ένα νέο σχέδιο.
Ναι, οπωσδήποτε.
Όχι.
Θέλουμε κάτι να μας τονώσει. Να μας δώσει έμπνευση.
Όντως, ας σοβαρευτούμε.
Λοιπόν.
Τη βενζίνη. Θα πάρουμε τη βενζίνη.
Ναι, μωρό μου.
Θέλουμε έναν κάδο ή ένα μπιτόνι, για να τη βάλουμε.
Θα την πάμε στο αμάξι και φύγαμε.
Σωστά. Και δεν θέλουμε πολλή.
Ίσα για να φτάσουμε στο επόμενο βενζινάδικο. Καλά, είσαι τσακάλι.
Όχι, όχι. Στάσου.
Τι; Δεν θες;
Φυσικά και θέλω. Θέλω να το κάνουμε σ' όλο το σπίτι, αλλά δεν γίνεται.
Πρέπει να γυρίσουμε, πριν μας πάρει το αμάξι ο γερανός.
-Εντάξει. Συγγνώμη, μωρό μου. -Μη ζητάς συγγνώμη γι' αυτό.
Αυτό είναι αγάπη.
Λάστιχο ποτίσματος.
Θέλουμε ένα λάστιχο.
-Έψαξες εδώ; -Όχι.
-Εγώ δεν πάω εκεί κάτω. -Τζουλς, δεν υπάρχει λόγος να φοβάσαι.
-Τότε γιατί δεν πας εσύ; -Γιατί...
Γιατί δεν θέλω να σ' αφήσω ολομόναχη εδώ πάνω.
Σαβούρα.
Θα 'χει πολλή μούχλα εδώ κάτω.
Πρόσεχε.
Ας χωριστούμε.
Βρήκες τίποτα, μωρό;
Τζουλς.
Μας βρήκα αμάξι.
Αμάν, Τζουλς.
Άσε τα παιχνίδια. Κοίταξες στις κούτες;
Ναι, είναι όλα σκουπίδια. Μωρό μου, δεν έχει τίποτα εδώ.
Τι στον διάολο;
-Θεέ μου. -Τι στον διάολο;
Θεέ μου.
Είσαι καλά;
Ποιος σ' το έκανε αυτό;
Ηρέμησε. Δεν θα σου κάνουμε κακό.
Είσαι ασφαλής.
Πάμε να φύγουμε.
Τι; Πλάκα κάνεις; Πρέπει να τη βοηθήσουμε.
-Εδώ ζεις; -Τζουλς.
Αυτό είναι το σπίτι σου;
Τζουλς, δεν θέλω μπλεξίματα.
Είναι πολύ άσχημο, μα δεν είναι δικό μας πρόβλημα. Πάμε να φύγουμε.
Τι;
Κι αν αυτοί που το έκαναν γυρίσουν;
Ας γυρίσουν. Ούτε που με νοιάζει.
Δεν θ' αφήσω αυτό το κοριτσάκι αλυσοδεμένο εδώ κάτω.
Εντάξει, λοιπόν.
Έχεις δίκιο.
Ας τη σώσουμε τότε.
Ας τη σώσουμε. Δεν βλάπτει λίγο καλό κάρμα.
Θα σε πάρουμε από δω. Θα πάμε κάπου όπου θα 'σαι ασφαλής.
Μην κουνηθείς.
Μπορείς να το ανοίξεις;
Αυτό εκεί; Όχι.
Είναι τεράστιο.
Σκέψου, σκέψου.
Θα πάρει λίγη ώρα, μα ίσως μπορέσουμε να κόψουμε εκείνο το λεπτό σίδερο εκεί πάνω.
Δεν χρειάζεται ν' ανοίξουμε το λουκέτο. Αρκεί να βγάλουμε την αλυσίδα απ' το σίδερο.
Κατάλαβες;
Μπράβο!
Έχουν μόνο μαχαίρια βουτύρου. Δεν τρώνε κρέας ήθελα να 'ξερα;
Εντάξει, εντάξει.
Ηρεμήστε. Δεν θέλουμε μπλεξίματα.
Πάρτε ό,τι θέλετε. Έχουμε λεφτά και κοσμήματα.
Ό,τι κι αν είναι αυτό που ψάχνετε, πάρτε το και φύγετε, σας παρακαλώ.
Δεν θέλουμε τα λεφτά σας.
Τότε τι θέλετε;
Μπορείτε να πάρετε το μαχαίρι αν σας άρεσε.
Δικό σας είναι το σπίτι;
Ναι.
Μένετε μόνιμα εδώ; Μήπως το νοικιάζετε;
Όχι, δεν το νοικιάζουμε.
Τότε πείτε μας γιατί στον διάολο έχετε ένα κοριτσάκι δεμένο στο υπόγειο;
Αυτό θέλουμε να μάθουμε!
Πες του, μωρό μου.
Ναι, τι στον διάολο;
Θεέ μου.
Νόμιζα ότι ήρθατε να μας ληστέψετε.
Αυτή είναι η γλύκα μας.
Ήταν άτακτη και θέλαμε να της δώσουμε ένα μάθημα.
Δεν είναι τρόπος αυτός.
Θα την πάμε σ' ένα ασφαλές μέρος.
Και θα σας πάρουμε και το αμάξι.
Οπότε δώστε μας τα κλειδιά, για να το πάρουμε.
Πώς έρχεστε απρόσκλητοι στο σπίτι μας και κάνετε τόση φασαρία;
Έχεις κανένα κλουβί και γι' αυτό εκεί;
Ορίστε;
-Αν θες να ξέρεις... -Εντάξει, σημάδεψε εμένα.
Είμαστε όλοι εκνευρισμένοι. Είναι περίπλοκη η κατάσταση.
Δεν μπορούμε να συζητήσουμε ως ενήλικες;
Σίγουρα μπορούμε να βρούμε μια μέση λύση.
Σ' αρέσει το ουίσκι;
Έχεις πολύ ωραία μαλλιά.
Πολλοί εύχονται να 'χαν τέτοια μαλλιά.
Πρέπει να 'σαι ευγνώμων.
Σίγουρα δεν θες να σου φέρω κάτι;
Είμαι εντάξει.
Όπως θες.
Καλά, εντάξει.
Λοιπόν...
όπως σας είπα,
βρεθήκαμε σε πολύ δύσκολη θέση.
Αν με ακούσετε, θα μπορέσουμε να βρούμε...
Θα την πάρουμε μαζί μας.
-Γλυκιά μου, δεν πρέπει να διακόπτεις... -Άντε στον διάολο.
-Μωρό μου, ας... -Όχι, τι στην ευχή κάνουμε;
Ας την πάρουμε να φύγουμε.
Μπορείτε φυσικά. Εσείς έχετε το όπλο.
Εσείς θέτετε τους κανόνες.
Το μόνο που σας ζητώ είναι να με ακούσετε.
Αν όταν τελειώσω συνεχίζετε να θέλετε το ίδιο, τότε πηγαίνετε να το κάνετε.
Μπορείτε έστω να με ακούσετε;
Σε ακούμε.
Ευχαριστώ.
Δούλευα ως πωλητής.
Πήγαινα πόρτα πόρτα. Ήμουν πολύ καλός σ' αυτό.
Ξέρετε τι μ' έκανε καλό πωλητή;
Τα μάτια μου.
Έβλεπα όσα οι άλλοι προσπερνούσαν. Διάβαζα τους ανθρώπους.
Μόλις άνοιγαν την πόρτα, παρατηρούσα τα πάντα.
Τι ρούχα φορούσαν; Πώς είχαν διακοσμήσει το χολ τους;
Είχαν λουράκι πλάι στην πόρτα;
Πριν καν με χαιρετήσουν, ήξερα ακριβώς πώς θα τους έπειθα να αγοράσουν.
Τώρα παρατηρώ εσάς και θέλω να δοκιμάσω το ίδιο.
Πρώτον, θα ρισκάρω
μαντεύοντας ότι δεν δουλεύετε στην Υπηρεσία Προστασίας Ανηλίκων.
Θα συνεχίσω λέγοντας ότι μάλλον κανείς απ' τους δύο δεν εργάζεται κάπου.
Και κρίνοντας απ' το αμάξι που είδα στην εθνική οδό 301
κι απ' την αξιοθρήνητη κατάσταση της εξώπορτάς μου,
θα έλεγε ότι σας κυνηγούν.
Τώρα που συνεννοηθήκαμε, ας συζητήσουμε την κατάστασή μας.
Ψάχνετε τρόπο να την κάνετε από δω.
Κι ελπίζω να μην απαγάγετε την κόρη μου.
Τώρα...
όσον αφορά το αμάξι που ανέφερες,
ας υποθέσουμε ότι μας το κλέβετε.
Ίσως σε αυτή την περίπτωση να μην αναφέρουμε το γεγονός για λίγο.
Ενώ αν επιλέξετε να πάρετε την κόρη μου μαζί σας,
θ' αναγκαστούμε να καλέσουμε την αστυνομία πολύ πιο σύντομα.
Μη μου πείτε ότι δεν εύχεστε να μην είχατε κατέβει αυτά τα σκαλιά.
Τι ωραία που θα ήταν να 'χατε βρει τα κλειδιά δίπλα στην εξώπορτα
και να 'χατε φύγει.
Δίκιο δεν έχω;
Αυτή την ευκαιρία σας δίνω τώρα.
Αυτό προσπαθώ να σας πουλήσω.
Πώς τα πήγα;
Μόλις συνειδητοποίησα ότι δεν έχουμε συστηθεί.
Είμαι ο Μίκι κι από δω η ομορφιά μου, η Τζουλς.
Συγγνώμη που δεν συστηθήκαμε νωρίτερα.
Είμαι ο Τζορτζ κι αυτή η οπτασία είναι η σύζυγός μου, η Γκλόρια.
Ωραία, ο Τζορτζ κι η Γκλόρια.
Χαρήκαμε για τη γνωριμία.
Κι ευχαριστούμε.
Όσα είπες ήταν εκπληκτικά.
Νιώθω ότι με πολλή εξάσκηση,
ίσως μάθω κι εγώ να διαβάζω τους ανθρώπους έτσι μια μέρα.
Δεν νομίζεις;
Βασικά, θα δοκιμάσω τώρα αμέσως.
Συμφωνείτε;
Λοιπόν,
ας αρχίσουμε με τα ρούχα, όπως είπες.
Τα ρούχα σας είναι πολύ ωραία.
Είναι τακτικά, πεντακάθαρα, φαίνονται ακριβά κι αυτό το σπίτι είναι ωραίο.
Πραγματικά ωραίο.
Είναι προφανές ότι έχετε λεφτά.
Μα παρά τα λεφτά, τι στην ευχή είναι αυτό;
Ξέρω ότι είναι τηλεόραση, μα είναι παλιατζούρα. Είναι λυπηρό.
Μάλλον δεν βλέπετε και πολλή τηλεόραση.
Αυτό μου φαίνεται παράξενο.
Αν και δεν είναι ανήκουστο.
Μα ξέρετε ποιο είναι το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο για σας;
Το κοριτσάκι που έχετε αλυσοδεμένο στο υπόγειο.
Ναι.
Λοιπόν...
θα σου πουλήσω εγώ κάτι, Τζορτζ.
Θα κατέβουμε κάτω
και θα απελευθερώσουμε το κοριτσάκι.
Και θα 'ρθει μαζί μας.
Κι εσείς δεν θα πείτε κουβέντα.
Και ξέρετε γιατί;
Γιατί είσαι ένας ψυχοπαθής μ' ένα κοριτσάκι κλειδωμένο στο υπόγειο.
Και δεν υπάρχει περίπτωση να καλέσεις την αστυνομία και να μην καταλάβουν
ότι είσαι ένας ψυχοπαθής μ' ένα κοριτσάκι κλειδωμένο στο υπόγειο.
Τώρα φέρε τ' αναθεματισμένα κλειδιά, Τζορτζ.
Γλύκα μου.
Λυπάμαι που ο μπαμπάς πρέπει να το κάνει αυτό.
Θα σ' αγαπώ πάντα.
-Έλα. -Όλα καλά.
Είσαι ελεύθερη. Έλα μαζί μας.
Βγήκε η αλυσίδα, πάμε να φύγουμε.
Λοιπόν.
Άκου με. Δεν θες να 'σαι εδώ κάτω, σωστά;
Αυτό το μέρος είναι χάλια.
Έλα μαζί μας. Θα περάσουμε πολύ καλά, σ' το υπόσχομαι.
Θα σου βρούμε καινούρια οικογένεια.
Θα 'χεις καινούρια παιχνίδια.
Καινούρια ρούχα, ένα μπέργκερ.
Σ' αρέσουν τα μπέργκερ;
Έχεις φάει ποτέ μπέργκερ;
Είναι φανταστικά.
Όχι!
Νομίζω ότι έτσι είναι γραμμένο, Τζορτζ.
Ποιες ήταν οι πιθανότητες;
Είναι γραμμένο.
Γλυκιά μου, δεν είμαι σίγουρος ότι...
Μπορεί να συμβεί.
Το νιώθω, Τζορτζ.
Ξέρω ότι μπορώ ακόμη.
Σε παρακαλώ.
Εντάξει, λοιπόν.
Αν είναι να χαμογελάσεις, αξίζει τον κόπο.
Τζορτζ,
δεν έχεις ιδέα πόσο χαρούμενη μ' έκανες.
Όχι!
Τι στον διάολο;
Τζουλς!
Σε ακούω εκεί πίσω. Πού είναι;
Καλημέρα, υπναρά!
Νόμιζα ότι δεν θα ξυπνήσεις ποτέ.
Πού στον διάολο είναι η Τζουλς;
Πρόσεχε τη γλώσσα σου! Η καλή σου είναι σώα και αβλαβής.
Αλλά αν θες να την ξαναδείς,
θα πρέπει να 'σαι καλό παιδί.
Τι;
Θέλω μόνο να χαλαρώσεις.
Θα σε ταξιδέψω σ' ένα ξεχωριστό μέρος.
Ένα μέρος μόνο για τους δυο μας.
Είσαι τυχερός, το ξέρεις;
Ο Τζορτζ είπε να σε σκοτώσουμε.
Του είπα ότι αποκλείεται.
Κυρά μου, δεν ξέρω τι στον διάολο λες,
αλλά αν δεν μας αφήσεις να φύγουμε, ορκίζομαι ότι θα...
Γιατί το έκανες αυτό;
Θέλαμε να σε σώσουμε, ανάθεμά σε.
Γιατί δεν μας άφησες να σε βοηθήσουμε;
Απάντα, που να πάρει!
Ξέρεις...
Δεν θα 'πρεπε να δεις έτσι τη μανούλα.
Μα μερικές φορές,
η μανούλα δεν μπορεί να κρατηθεί.
Τι; Δεν με θεωρείς όμορφη;
Τι;
-Όχι, όχι... -Μετά απ' όσα έκανα για σένα;
-Όχι, άκου... -Έφτιαξα το δωμάτιο για σένα.
Χόρεψα για σένα!
Άκου με. Δεν είναι αυτό...
Είσαι κακό παιδί.
Τι στον...
Μπορώ να σ' τα πάρω όλα...
αυτή τη στιγμή.
Αλλά εγώ θέλω μόνο να δώσω.
Να σου δώσω τις μεγαλύτερες απολαύσεις.
Να φτιάξουμε κάτι όμορφο μαζί.
Μα αν εσύ δεν θες, τότε...
Τότε τι;
Ανάθεμα.
Σ' αρέσει πολύ αυτό το άλογο, ε;
Είχα ένα τέτοιο παιχνίδι, όταν ήμουν μικρή.
Γύρω στα δέκα.
Πόσο χρονών είσαι;
Ναι, γύρω στα δέκα.
Εγώ κι η μικρή μου αδερφή, η Γουίνι...
Μαλώναμε τόσο πολύ γι' αυτό.
Ούτε που ξέρω γιατί. Ήταν μόνο ένα πλαστικό άλογο.
Χωρίς παρεξήγηση.
Ένα Σάββατο πρωί...
ήμασταν στο δωμάτιό μας και παίζαμε.
Ως συνήθως, αρχίσαμε να μαλώνουμε γι' αυτό.
Πήγα να της το πάρω, αλλά ένα απ' τα ροζ πόδια του έσπασε.
Έγινε έξαλλη.
Πλάνταξε στο κλάμα και της είπα...
ότι θα το έφτιαχναν οι γονείς μας.
Κι έτσι...
έτρεξα στο δωμάτιό τους κι άνοιξα την πόρτα.
Αλλά δεν ήταν εκεί.
Μετά πήγα στο σαλόνι, αλλά δεν ήταν ούτε εκεί.
Δεν μπορούσα να τους βρω.
Μάλλον έφυγαν εκείνο το πρωί.
Σκέφτηκα ότι πήγαν για ψώνια,
ή στον γιατρό, ή...
Δεν ξέρω. Κάπου που πάνε οι μεγάλοι.
Κάναμε τα συνηθισμένα.
Βάλαμε να φάμε δημητριακά,
καθίσαμε κάτω κι είδαμε κινούμενα σχέδια όλη μέρα.
Συνεχίσαμε έτσι για καμιά εβδομάδα.
Αλλά μετά μας τελείωσαν τα δημητριακά.
Δεν είναι σαν αυτά που φορούσα χθες,
μα έτσι ήταν η μόδα τότε.
Εγώ νομίζω ότι σου πήγαιναν πολύ.
Αλήθεια;
Ναι, λίγες έχουν το σώμα για τέτοια ρούχα.
Μίκι, θα με κάνεις να κοκκινίσω.
Κι εδώ είμαι με τον Ίθαν.
Τι μαλλιά είχα τότε;
Ο Ίθαν είναι ο γιος σας;
Τι κάνει τώρα;
Κοιμάται στην κούνια του.
Θεέ μου, εδώ δες.
Φαίνεστε πολύ χαρούμενοι.
Ήμασταν.
Τότε ακόμα φλερτάραμε.
Ο Τζορτζ εξέπεμπε μια λάμψη. Δεν μπορούσα να του αντισταθώ.
Με κρατούσε και...
χορεύαμε.
Μου ψιθύριζε:
"Μόνο εμείς οι δύο είμαστε αληθινοί σ' όλο τον κόσμο.
Όλα τ' άλλα είναι ψεύτικα".
Τέλεια.
Ένα βράδυ ήρθε στο παράθυρό μου, με κοίταξε στα μάτια κι είπε
ότι μπορούμε να φύγουμε μαζί κι όλος ο κόσμος να γίνει δικός μας,
αλλά μόνο αν το ήθελα.
Είπα ναι, λοιπόν, κι έτσι άρχισε η περιπέτειά μας.
Αυτή η φωτογραφία
είναι η τελευταία φορά που ήμασταν στο σπίτι του μπαμπά μου.
Ξεκινήσαμε να γράφουμε τη δική μας ιστορία.
Να κάνουμε δική μας οικογένεια.
Αλλά αυτά έγιναν πολύ παλιά.
Και τ' όνειρό μας ν' αποκτήσουμε παιδιά δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.
Αλλά υπάρχει ακόμα χρόνος.
-Περίμενε, Γκλόρια. -Ναι.
Μπορούμε να τα πούμε λίγο;
Εννοείται. Τι σε απασχολεί;
Ειλικρινά;
Εσύ.
Εγώ;
Ο τρόπος που χόρεψες χθες.
Το κορμί σου. Το άρωμα των μαλλιών σου. Δεν μπορώ να τα ξεχάσω.
Νιώθω σαν να ξύπνησε κάτι μέσα μου.
Δεν ενθουσιάστηκες και πολύ χθες.
Το ξέρω. Συγγνώμη.
Μου συμβαίνει καμιά φορά να εκνευρίζομαι, όταν διεγείρομαι.
Ήμουν αγχωμένος.
Αλλά τώρα νιώθω διαφορετικά.
Νιώθω σαν να 'ναι γραμμένο να το κάνουμε αυτό μαζί.
Μίκι, το θέλω. Απλώς...
Το ξέρω ότι ήμουν κακό παιδί.
Μα σου υπόσχομαι
ότι θα 'μαι καλό παιδί, αν μου δώσεις άλλη μία ευκαιρία.
Μανούλα.
Θεέ μου.
Όντως είσαι καλό παιδί.
Θέλω να σ' αγγίξω.
Τι;
Σε παρακαλώ, μανούλα.
Άσε με να σε αγγίξω.
Εντάξει.
Ωραία.
Διεστραμμένη σκύλα!
Τζορτζ.
Τζόρτζι.
Χριστέ μου!
Ακίνητος.
Για πού το 'βαλες; Ανέβα πάνω.
Ούτε που να το σκεφτείς.
Έχω καλό σημάδι. Επίτηδες αστόχησα.
Εντάξει.
Ανεβαίνω.
Δεν γίνεται να μας αφήσεις να φύγουμε;
Σε παρακαλώ.
-Κάθαρμα. -Δες τι έκανες. Έτσι σε μεγάλωσαν;
Έκανες μια γυναίκα να κλαίει έτσι.
Θα σου τίναζα τα μυαλά στον αέρα αν πίστευα ότι έχεις.
Με χτύπησε στο κεφάλι!
Τζόρτζι, πού είσαι;
Τελικά, είσαι πολύ ζωηρός για τα γούστα μου.
Μίκι.
Μίκι!
Όχι!
Τι στον διάολο;
Κόφ' την κλάψα, χέστη.
-Αναθεματισμένε. -Σκουπίσου.
Έλα.
Μωρό μου.
-Μίκι! -Ηρέμησε.
-Μη με αναγκάσεις να το ξανακάνω. -Θεέ μου.
Τι του έκανες;
-Τυφλή είσαι; Τον πυροβόλησα. -Είσαι τρελός, που να πάρει.
Έλα τώρα, του άξιζε και το ξέρεις.
Αν συνεχίσεις να βγάζεις γλώσσα, θα πάθεις κι εσύ το ίδιο.
Συνεννοηθήκαμε;
Πρόσεχέ τους, γλύκα μου.
Μωρό μου.
Νόμισα ότι σ' έχασα.
Είσαι καλά;
Όχι.
Πονάω πολύ.
Με πυροβόλησε, που να πάρει.
Είναι θεότρελοι. Δεν έχεις ιδέα πόσο.
Πρέπει να φύγουμε από δω μέσα.
Μπορείς ν' ανοίξεις τις χειροπέδες;
Με τι;
Δεν ξέρω.
Χαίρομαι που 'σαι κι εσύ εδώ.
-Δεν πρόλαβα να σε στείλω στον διάολο! -Άσ' την.
-Δεν ήξερε τι έκανε. -Κ εσύ πού το ξέρεις; Σου μίλησε;
Όχι, αλλά το ξέρω.
Απλώς, το ξέρω.
Σ' το είπα χίλιες φορές. Το επιχειρηματικό πλάνο είναι τέλειο.
Το κόστος των προϊόντων είναι μηδενικό.
Κάθε μέρα θα ξυπνάμε, θα σηκωνόμαστε και θα πηγαίνουμε στην παραλία.
Θα μαζεύουμε όσα θέλουμε για μια μέρα και θα τα πουλάμε.
Όμορφα, γυαλιστερά, πολύχρωμα κοχύλια και λείες πετρούλες.
Είναι καθαρό κέρδος, Τζουλς.
Το κατάλαβα, μωρό μου.
Κι αν η επιχείρηση μεγαλώσει και χρειαστεί να προσλάβουμε κάποιον;
Δεν θα 'ναι καθαρό κέρδος πια,
γιατί θα πρέπει να πληρώνουμε τον υπάλληλο. Θα μας ξετινάξει.
Κι αν του δώσουμε ένα μέρος της εταιρείας;
Ένα μικρό μέρος, λίγα μετοχικά κεφάλαια.
Όλες οι μεγάλες επιχειρήσεις έτσι ξεκινούν.
Και πώς θα την πούμε;
Πολύ καλή ερώτηση.
Ίσως να... Όχι.
Εσύ πρέπει να βρεις τ' όνομα.
Είσαι πιο δημιουργική. Εγώ είμαι πιο πρακτικός.
Τζουλς, για τ' όνομα του Θεού.
Σ' το ξαναείπα, θα καταστρέψεις το σμάλτο σου.
Αμάν.
Φυσικά.
Το σκουλαρίκι σου.
Το σκουλαρίκι.
-Τι; -Μπορώ ν' ανοίξω τις χειροπέδες μ' αυτό.
Μωρό μου, είναι στη γλώσσα μου.
Το ξέρω.
Μα αν το βγάλουμε, θα το χρησιμοποιήσω για να φύγουμε.
Πώς θα το βγάλουμε;
Δεν ξέρω. Γιατί δεν κάνεις αυτό που μ' εκνευρίζει;
Που το βγάζεις έξω απ' τα δόντια σου και μετά το τραβάς δυνατά.
Ίσως έτσι βγει.
Έτσι λες; Είναι σκουλαρίκι κι είναι καλά στερεωμένο.
Το ξέρω, μα χάνεις τίποτα να προσπαθήσεις;
Μωρό μου, για μένα;
-Εντάξει, θα δοκιμάσω. -Τέλεια.
Μπορείς να τα καταφέρεις, μωρό μου.
Βγάλ' το.
-Βγάλ' το. Ξέρω ότι μπορείς. -Όχι, μωρό μου.
-Η γλώσσα μου δεν είναι αρκετά δυνατή. -Τι 'ναι αυτά που λες;
Η γλώσσα σου είναι πολύ δυνατή.
Μωρό μου, είναι αδύνατον.
Εντάξει.
Κι αν γυρίσεις προς εμένα;
Να στρίψεις κάπως.
-Γύρνα προς το μέρος μου. -Προσπαθώ.
Ναι, έτσι. Τώρα βγάλε έξω τη γλώσσα σου.
Βγάλε έξω τη γλώσσα σου.
Θα το πιάσω και θα το τραβήξω.
Όχι, θα πεθάνω απ' τον πόνο.
Το ξέρω ότι θα πονέσεις.
Μακάρι να 'χα εγώ σκουλαρίκι στη γλώσσα μου, μα το έχεις εσύ. Έτσι είναι.
Τζουλς.
Θα μου το χρωστάς.
Ναι, θα σ' το χρωστάω.
Εντάξει; Έλα.
Βγάλε έξω τη γλώσσα σου.
Ποιος πεινάει;
Λοιπόν.
Άνοιξε το στόμα σου.
Έλα.
Έρχεται το αεροπλανάκι.
Εντάξει, εσύ;
Έλα.
Άνοιξε να φας λίγο μπρόκολο.
Άνοιξε το στόμα σου.
Όπως θες.
Θα θελήσετε να φάτε κάποια στιγμή.
Εμένα δεν με νοιάζει αν θα φάτε το φαγητό της Γκλόρια
ή ο ένας τον άλλον.
Ανάθεμα!
Είσαι καλά, μωρό μου;
-Παρά τρίχα. -Ναι.
Κατάπια πολύ αίμα. Είχε γεύση μετάλλου.
Δεν πειράζει. Μην ανησυχείς.
-Τώρα αναλαμβάνω εγώ. -Εντάξει.
Απλώς...
Ανάθεμα.
Τι;
Δεν μπορώ να τις φτάσω.
Μη μου πεις ότι κάναμε μια τρύπα στη γλώσσα μου για το τίποτα.
Όχι, αποκλείεται.
Θα προσπαθήσω να φτάσω τις δικές σου.
Εντάξει.
Τέλεια. Μείνε εκεί.
Τα κατάφερα, το έβαλα μέσα.
Λοιπόν.
Έλα, αναθεματισμένο.
Άνοιξε, που να σε πάρει.
Ανάθεμά σε,
σκατόπραμα.
-Τα κατάφερα. -Μωρό μου.
-Σ' αγαπώ τόσο πολύ. -Ναι, εντάξει.
-Δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο. -Εντάξει.
Άνοιξε και τις δικές μου.
Περίμενε, τι πρέπει να κάνω;
Βάλ' το μέσα
και γύρνα το γύρω γύρω,
μέχρι να πιάσει κάπου.
Χαλάρωσε και νιώσ' το.
-Ναι. -Περίμενε.
-Ναι. -Κάτι νιώθω.
Ακριβώς, νιώσ' το.
-Έσπασε. -Μου κάνεις πλάκα.
Πού έσπασε;
Έσπασε μέσα κι έμεινε εκεί.
Μωρό μου.
Συγγνώμη.
Τα 'κανα σκατά.
-Όχι, όχι. -Τα 'κανα σκατά, μωρό μου.
Δεν πειράζει.
Έλα δω.
Άκου με.
-Μωρό μου, συγγνώμη. -Δεν πειράζει. Έβαλες τα δυνατά σου.
Κοίτα, το πόδι μου είναι χάλια. Ίσα που μπορώ να περπατήσω.
Δεν πειράζει. Μπορείς να τα καταφέρεις.
Δεν ξέρω τι να κάνω, όμως.
Νομίζω ότι...
Τι είναι;
Θεέ και Κύριε.
Ο σωλήνας μεταφοράς άπλυτων.
Θεέ και Κύριε.
Μπορείς ν' ανέβεις;
Θα μπορέσω.
Σ' αγαπώ.
Το ξέρω.
Σ' το είπα ότι δεν θα μας βγει σε καλό κι είχα δίκιο, Τζορτζ.
Δες πού φτάσαμε.
Θα το διορθώσω.
Έλα δω, γλυκιά μου.
-Έλα δω. -Όχι...
ΙΘΑΝ
Το έσκασε;
Είσαι πολύ θυμωμένος.
Γιατί;
Μήπως επειδή είσαι άσφαιρος;
Θα σου ξεριζώσω την καρδιά.
Καταλαβαίνω ότι δεν θες να μου πεις πού είναι.
Φαντάζομαι ότι στη θέση σου, θα έκανα το ίδιο.
Αλλά μάρτυς μου ο Θεός, θα σε δω να πεθαίνεις. Θα υποφέρεις, παιδί μου.
Έφυγε. Πάρ' το απόφαση.
Γλύκα μου, τι να τον κάνουμε;
Τι είπες;
Εντάξει, αφού το λες εσύ.
Γλυκέ μου, είσαι πάνω;
Θέλω να σου μιλήσω.
Ίθαν, γλυκέ μου.
Νομίζεις ότι υπερβάλλω, ε;
Ωραία.
Μ' αρέσουν οι σκληροί άντρες.
Δεν υπάρχει πιο γλυκός ήχος από έναν άντρα που προσπαθεί να μην ουρλιάξει.
Αγκομαχούν και ξεφυσούν.
Βαριανασαίνουν.
Αλλά πάντα σπάνε. Έτσι δεν είναι, γλύκα μου;
Σωστά, είσαι πολύ μικρή για να θυμάσαι.
Θα θυμάσαι αυτό, λοιπόν.
Δεν θα πάει στους μπάτσους.
Τι είπες;
Όχι ακόμα, τουλάχιστον.
-Τι στον διάολο λες; -Της είπα να περιμένει.
Ορίσαμε ένα σημείο συνάντησης.
Αν δεν πάω σε καμιά ώρα, τότε ναι,
θα ορμήσει η αστυνομία.
Και τότε την πάτησες, φίλε.
Αλλά αν πάω,
θα συνεχίσουμε τη ζωή μας.
Σαν να μην έγινε τίποτα.
Ως άντρας προς άντρα,
δεν θέλω να μπλέξουμε με την αστυνομία, όπως κι εσύ.
Κι η γλύκα μου;
Ποια;
Αυτή; Ούτε που με νοιάζει. Εξαιτίας της είμαι εδώ.
Όχι, μη με κοιτάς έτσι.
Με δάγκωσες. Βγάλ' τα πέρα μόνη σου, μικρή.
Χάρισμά σου, φίλε.
Η μανούλα ψάχνει τη φίλη της.
Ξέρεις πού είναι;
Τι είπες;
Γλυκιά μου.
Γλυκιά μου, έλα κάτω.
Θέλω ν' αποχαιρετήσεις τον μικρό μας φίλο.
Τόσο γρήγορα;
Εντάξει.
Θες να πεις κάτι τελευταίο σ' αυτό το κάθαρμα;
Αγόρι μου, μακάρι να 'χες φερθεί διαφορετικά.
Τα ξαναλέμε στην κόλαση.
Σταμάτα!
Σταμάτα, μην τον σκοτώσεις!
-Άσ' τον κάτω! -Θα τον σπάσω!
Παρά τρίχα.
Άσε κάτω το μωρό μου!
Άσ' τον να φύγει τώρα.
Εντάξει, δεσποινίς.
Ηρέμησε.
Κανείς δεν θα πάθει κακό.
Ας κάνουμε μια ωραία...
Τσακίσου κι έλα κάτω!
-Είσαι καλά. -Τσακίσου κι έλα κάτω.
-Θα σου τινάξω τα μυαλά στον αέρα. -Εντάξει.
Εντάξει, κατεβαίνω.
Κοιμόταν.
Μείνε ξύπνιος, είσαι καλά.
Θα γίνεις καλά.
Θα γίνεις καλά!
Δείτε τι κάνατε.
Τι στο καλό έχω κάνει κι αξίζω τέτοια συμπεριφορά;
Η μαγειρική χαλαρώνει την Γκλόρια.
Την ηρεμεί.
Με τα χρόνια ανακάλυψα
ότι ακολουθεί ένα μοτίβο.
Όσο περισσότερο νευριάζει, τόσο μεγαλύτερα πιάτα φτιάχνει.
Τις προάλλες, έχυσα καφέ στο καινούριο κάλυμμα του κρεβατιού μας.
Έφτιαξε ένα κέικ στο μέγεθος ρόδας φορτηγού.
Εσείς την κάνατε να φτιάξει ολόκληρο τραπέζι.
Τα ψωμάκια είναι υπέροχα, γλυκιά μου.
Όντως είναι.
Γιατί;
Τι γιατί;
Γιατί κρατάτε κάτω το κοριτσάκι;
Δεν είναι αυτό που νομίζεις.
Η Γκλόριά μου ήθελε πάντα ένα παιδί.
Δυστυχώς, ο καλός Θεός δεν το είχε στα σχέδιά Του για μας,
οπότε ανέλαβα δράση εγώ.
Και την απήγαγες;
Καθώς μεγαλώνεις,
τα πράγματα περιπλέκονται.
Όλοι κάνουμε αυτό που πρέπει με όποιο τρόπο ξέρουμε.
Θέλω μόνο να κάνω τη γυναίκα μου ευτυχισμένη.
Τα κατάφερα για λίγο.
Αλλά μετά από καιρό,
το κοριτσάκι απλώς της θύμιζε όσα δεν μπορούσε ν' αποκτήσει.
Οπότε μου ζήτησε να την ξεφορτωθώ.
Δεν μπόρεσα να το κάνω.
Συμβιβάστηκε με το υπόγειο.
Δεν είμαι κακός που την έχω εκεί κάτω.
Είμαι φιλεύσπλαχνος.
Δεν μ' έχετε δει να 'μαι κακός.
Το δείπνο είναι έτοιμο.
Πάνω στην ώρα.
Πίτα του βοσκού!
Είναι η σπεσιαλιτέ της Γκλόρια.
Θα φάτε καλά εσείς οι δύο.
Ευλόγησε, Κύριε, εμάς και τα δώρα Σου
τα οποία γενναιόδωρα μας χαρίζεις
μέσω του Ιησού Χριστού. Αμήν.
Αμήν.
Τελικά, θα μας σκοτώσετε ή... Τι σκέφτεστε;
Τζορτζ, δεν τους το είπες;
-Ήθελα να τους κρατήσω λίγο σε αγωνία. -Τι να μας πει;
-Δεν θα σας σκοτώσουμε. -Τι;
Είπα ότι δεν θα σας σκοτώσουμε. Κουφός είσαι;
Παρά την ελεεινή συμπεριφορά σας,
αποφασίσαμε ότι κάτι τέτοιο δεν μας βολεύει.
Αργά ή γρήγορα, κάποιος θα σας ψάξει.
Μπορώ άνετα να σας θάψω.
Μα το σπίτι είναι γεμάτο απ' τον ιδρώτα και τα κατρουλιά σας.
Τζορτζ.
Συγγνώμη, καλή μου.
Σίγουρα κάποιο σημείο θα μου ξεφύγει.
Σκέφτηκα ότι θα 'ταν καλύτερα να φύγουμε.
Θ' αφήσουμε να περάσουν 48 ώρες,
θα καλέσουμε την αστυνομία
και θα 'ρθουν να σας μαζέψουν.
Θα εκτίσετε μια μικρή ποινή για ό,τι κάνατε.
Μα τουλάχιστον θα 'στε ζωντανοί.
Συγχαρητήρια, λοιπόν, μόλις κερδίσατε το λαχείο.
Οπότε
φάτε με την ησυχία σας.
Θα περάσετε άλλες δυο μέρες σ' αυτές τις καρέκλες.
Να που ξαναβρήκατε την όρεξή σας.
Είναι πολύ καλή.
-Κι εκείνη τι θ' απογίνει; -Δεν μπορεί να γυρίζει στους δρόμους.
Θα την πάνε σε κάποιο ορφανοτροφείο, φαντάζομαι.
Μερικά είναι εξαιρετικά.
Σε στενοχωρεί αυτό;
Οπουδήποτε αλλού θα 'ναι καλύτερα.
Έχεις καλή καρδιά, Τζουλς.
Το κανονικό σου όνομα είναι Τζούλια;
Η μητέρα μου είχε το ίδιο όνομα.
Κι αυτή είχε καλή καρδιά.
Μου τη θυμίζεις.
Ευχαριστώ.
Πέθανε, όταν ήμουν μικρή. Από καρκίνο.
Δεν μπορούσαν να κάνουν και πολλά εκείνα τα χρόνια.
Ήταν μια αργή κι εξουθενωτική πορεία,
αλλά ήμουν μαζί της σε κάθε βήμα.
Μια μέρα πριν πεθάνει, μου 'πε να πάω στην ντουλάπα.
Είπε ότι με περίμενε μια έκπληξη.
Βρήκα ένα πακέτο δεμένο με σκοινί
και μια μικρή κάρτα που έλεγε "Γκλόρια".
Ένα κομμάτι μου δεν ήθελε να το ανοίξει.
Θα 'ταν το τελευταίο δώρο απ' τη μητέρα μου.
Μα εκείνη επέμενε.
Σκούπισα τα δάκρυά μου, έσκισα το περιτύλιγμα και την είδα.
Μια κούκλα.
Μου 'πε ότι ήταν μαγική.
Ότι όσο λυπημένη κι αν ένιωθα...
Όντως, τα επόμενα χρόνια ήμουν πολύ λυπημένη.
Ότι όσο λυπημένη κι αν ένιωθα,
θα τον είχα πάντα μαζί μου.
Τον Ίθαν μου.
Κι είχε δίκιο.
Ήταν μαγικός.
Κι εσύ μου τον πήρες.
Γιατί;
Τι 'ναι αυτό;
Υπερβολική δόση ναρκωτικών, Μίκι.
Το ξέρω. Είπα ένα αθώο ψεματάκι ότι θα σας αφήσω να ζήσετε, αλλά...
Είχατε ολόκληρο φαρμακείο στην τσάντα σας.
Και κατάπιατε αρκετά χάπια για έναν λόχο.
Μόλις λιποθυμήσετε, θα σας πυροβολήσουμε,
για να 'μαστε σίγουροι.
Και το πρόβλημα λύθηκε.
Δυο πρεζάκια μπήκαν μες στο σπίτι
ξεσάλωσαν
και βρήκαν έναν όχι και τόσο τραγικό θάνατο.
Άντε στον διάολο.
Δεν είναι τέλειο, το ξέρω.
Μα κανείς δεν ερευνά πολύ, όταν τύποι σαν εσάς
πεθαίνουν, σωστά;
Δίκιο δεν έχω;
Θεέ μου.
Τι αφέλεια να πιστέψατε ότι θα σας παραδίδαμε στην αστυνομία!
Για να κελαηδήσετε σαν πουλάκια; Όχι, όχι.
Πολύ φοβάμαι ότι δεν θα 'ρθει να σας σώσει κανείς.
Καλησπέρα, αστυνόμε. Πώς μπορώ να βοηθήσω;
Συγγνώμη που σας σήκωσα απ' το τραπέζι. Μυρίζει πολύ ωραία.
Ναι, ανυπομονώ να ξανακαθίσω.
Σωστά, δεν θα σας απασχολήσω πολύ.
Πριν από λίγες μέρες, έγινε ληστεία στο βενζινάδικο.
Τι κρίμα.
-Μα μπορώ να ρωτήσω γιατί ήρθατε εδώ; -Φυσικά.
Βρήκαμε ένα παρατημένο αμάξι 800 μέτρα από δω.
Μη μου πείτε. Αυτό είναι όντως ανησυχητικό.
Μάλλον είναι το αμάξι των δραστών.
Μήπως είδατε κάτι ασυνήθιστο;
Καμιά ύποπτη κίνηση;
Όχι, κύριε, δεν είδα.
Μα θα έχω τον νου μου.
Εντάξει, λοιπόν.
Καλό απόγευμα και καλή σας όρεξη.
Ευχαριστώ, καλή καταδίωξη.
-Όλα καλά; -Ναι.
Απλώς, η πόρτα κλείνει λίγο δύσκολα.
Μήνες λέω να τη φτιάξω.
Τι ακριβώς έγινε;
Ξέρετε τώρα...
Βγάλαμε κάποια έπιπλα με τη γυναίκα μου και πρέπει να πιάστηκαν στην πόρτα.
Σας πειράζει να ρίξω μια ματιά μέσα;
Σας ευχαριστώ,
αλλά σας διαβεβαιώνω
ότι είμαστε ασφαλείς.
Είμαι σίγουρος, αλλά επιτρέψτε μου να σας φροντίσω.
Να πιάσουν τόπο κι οι φόροι που πληρώνετε.
Μάλλον ξέχασα τους καλούς μου τρόπους. Περάστε να γνωρίσετε και τη σύζυγο.
Γκλόρια, έχουμε επισκέπτη.
Ελάτε στην τραπεζαρία.
-Ο κύριος; -Αστυνόμος Ουέλς, κυρία μου.
Συγγνώμη για την ενόχληση. Ελέγχουμε τα σπίτια στη γειτονιά.
Κάποιοι εγκληματίες διέφυγαν.
Θεέ μου.
Γλυκέ μου, μήπως να πάμε σε ξενοδοχείο απόψε;
Δεν χρειάζεται. Είστε ασφαλείς.
Απλώς, ψάχνουμε παντού.
Πολύ φαΐ για δύο μόνο άτομα.
Ξέρετε πώς είναι αυτά.
Μερικά τρόφιμα πήγαιναν να χαλάσουν
κι είπαμε να το ρίξουμε λίγο έξω.
Πολύ καλά.
-Επιτρέπεται; -Φυσικά.
Πού είναι;
-Στο γυμναστήριο. -Τι είναι εδώ;
Πού;
-Στην κλειδωμένη πόρτα. -Στο γυμναστήριο.
Είναι το υπόγειο.
Έχετε τίποτα περίεργο εδώ κάτω;
Έναν παλιό θερμοσίφωνα και κάτι κούτες.
Θα ρίξω μια ματιά.
Ουέλς εδώ, σε ακούω.
Δύο ύποπτοι που ταιριάζουν στην περιγραφή σταμάτησαν στην οδό Ουίλοου.
-Πηγαίνουμε προς τα εκεί. -Ελήφθη.
Πρέπει να φύγω.
-Καλή τύχη. -Καταλαβαίνουμε απολύτως.
Μακάρι να βρείτε αυτά τα κτήνη όπου κι αν είναι.
Έλα.
Ορίστε, έλα δω.
Όχι, μωρό μου.
Δεν γίνεται έτσι.
Αν παρατηρήσετε κάτι ασυνήθιστο, μη διστάσετε να μας καλέσετε.
-Φυσικά. -Καλό βράδυ, αστυνόμε.
Έλα, μωρό μου, θες λίγη τόνωση.
Έλα.
Μπορείς να το κάνεις.
Θες λίγη τόνωση, μωρό μου.
-Θεέ μου! -Όχι, όχι!
Έχω σχέδιο.
-Παρά τρίχα. Τους το έδωσες; -Όχι, ίσα που πρόλαβα να γυρίσω.
Εδώ τους άφησα.
Ήταν λιπόθυμοι.
Γκλόρια,
έπρεπε να μείνεις να τους προσέχεις.
Πάμε να τους βρούμε!
Γκλόρια!
-Έλα! -Έρχομαι.
Είναι δυόμισι χιλιόμετρα ως το τέλος του οικοπέδου και μετά είναι ο δρόμος.
Με ρυθμό σαλιγκαριού, θέλουν τουλάχιστον 15 λεπτά.
Θεέ μου.
Δεν το πιστεύω ότι έπιασε. Πάμε να φύγουμε από δω.
Την τσάντα, την τσάντα. Πάρε τα κλειδιά και παίρνω εγώ την τσάντα.
-Πού είστε; -Τζορτζ.
Δειλά πρεζόνια, κανείς δεν τα βάζει μαζί μου.
Πώς τους άφησες να ξεφύγουν;
Αρκετά!
Λοιπόν.
Κάνε γρήγορα.
Ωραία.
Έλα.
Τι κάνεις;
Θύμωσες γι' αυτό που είπα πριν;
Ψέματα είπα, ήταν κόλπο. Σου 'κλεισα το μάτι.
Δεν ξέρεις τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι ο άλλος προσποιείται.
Πώς τολμάς να μου φωνάζεις έτσι;
Έλα τώρα, Γκλόρια.
-Δεν το ήθελα. -Όχι.
Πρέπει να 'σαι καλός μαζί μου, Τζορτζ.
Να με λατρεύεις, όπως υποσχέθηκες.
Δεν μου 'χεις φωνάξει ποτέ έτσι.
Δεν ξέρω τι είπες, αλλά μάλλον πρέπει να ζητήσεις συγγνώμη.
Έκλεισα το μάτι!
Πήγαινε!
Καλά, εντάξει.
Συγγνώμη γι' αυτό που είπα πριν.
Αν και σου 'κλεισα το μάτι.
Φυσικά και σε νοιάζομαι.
Θα 'ρθεις μαζί μας. Γι' αυτό είμαστε εδώ.
Γκλόρια, λυπάμαι βαθύτατα.
Δεν υπάρχει τίποτα άλλο στον κόσμο σαν αυτό που έχουμε.
Όλα τ' άλλα είναι ψεύτικα και το ξέρεις.
Το εννοείς;
Το εννοείς ειλικρινά;
Ορκίζομαι στον Ιησού Χριστό...
στον Θεό, στον Διάβολο
και στους αγγέλους στον Παράδεισο και στην Κόλαση.
Ναι, πάμε.
Πες μου τι θες να κάνουμε.
Θέλω...
Θέλω να τους ξεχάσω.
Να τα ξεχάσω όλα αυτά.
Να τ' αφήσω όλα πίσω μου και ν' αρχίσω μια καινούρια ζωή.
Ποιος λέει ότι δεν μπορούμε να ξαναρχίσουμε; Οι δυο μας.
Μαζί.
Να κάνουμε ό,τι θελήσουμε σ' αυτόν τον ανόητο κόσμο.
Μόνο οι δυο μας.
Αν αυτό είναι που θέλεις,
αυτό θα γίνει.
Έλα.
Πάμε.
Πού 'ναι αυτό που ανοίγει την πόρτα του γκαράζ;
-Δεν ξέρω. -Πού είναι;
Δες και την ντουλάπα, αφού θα κατέβεις.
Γλυκιά μου, είδες τα κλειδιά μου;
Πάρε τα δικά μου, είναι στο πιάτο.
Γλύκα μου.
Λυπάμαι, αλλά ο μπαμπάκας πρέπει να φύγει.
Το ξέρω,
αλλά έτσι πρέπει να...
Διάολε, πού είναι;
Να το.
Έλα, άνοιξε.
Άνοιξε!
Παιδί μου.
Νομίζω ότι έχεις κάτι που μου ανήκει.
Βγες έξω.
Ετοιμάσου να τιμωρηθείς.
Σ' αγαπώ πολύ, Τζουλς.
Μη βγεις, Μίκι.
Τσακίσου και βγες απ' το αμάξι μου!
Είσαι ό,τι καλύτερο μου συνέβη ποτέ.
Τώρα σκύψε.
Σκύψτε!
Να πάρει.
Σκατά.
Όχι.
Σε παρακαλώ, μη μ' αφήνεις.
-Όλα θα πάνε καλά. -Σε παρακαλώ, μωρό μου.
-Όχι, όχι. -Όλα θα πάνε καλά.
Θα 'σαι μια χαρά.
Όλα θα πάνε καλά.
Όχι.
Όχι, όχι.
Όχι.
Όχι, μωρό μου.
Σ' αγαπώ τόσο πολύ.
Θα μου λείψεις τόσο πολύ.
Νομίσατε ότι μπορείτε να με σκοτώσετε;
Εγώ δεν θα πεθάνω ποτέ.
Είμαι ο τελευταίος άνθρωπος που θα δεις.
Ώρα ν' ανέβεις ψηλά.
Γλύκα μου.
Πού βρήκες τ' όπλο;
Έλα, δώσ' το στον μπαμπάκα.
Τι σου είπαν αυτοί για μένα;
Σ' έκαναν να πιστέψεις ότι είμαι κακός;
Δεν είμαι κακός, καλός είμαι. Έλα σε μένα.
Έλα στον μπαμπάκα.
Ξέρεις τι με κάνει χαρούμενο; Αυτό που κάνει κι εσένα. Το παγωτό.
Μέντα με σοκολ...
Θέλω να 'ρθω μαζί σου.
Εντάξει.
Θα είμαστε μια χαρά.
Επιστρέφω αμέσως.
Σ' αγαπώ.
Πάμε, Τζορτζ!
Τζορτζ.
Είσαι καλά;
Ώρα να φύγουμε!
Ο δρόμος ανοίγεται μπροστά μας, Τζορτζ.
Υποθέτω ότι μπορούμε να περιμένουμε λίγο ακόμα.
Τζορτζ.
Γλυκέ μου.
Πάμε.
Θα ζήσουμε μια περιπέτεια, Τζορτζ.
Ανυπομονώ.
Πού πάτε, κορίτσια;
Στη Φλόριντα.
Μπείτε.
ΤΟ ΝΟΤΙΟΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ
ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ ΜΕ ΚΟΧΥΛΙΑ ΤΟΥ ΜΙΚΙ
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ ΥΠΟΤΙΤΛΩΝ: ΕΥΗ ΧΑΛΚΟΥ